ღ♥☆★ღ.••. عاشق تنهـا .••.ღ★☆♥ღ

سکوت

aasheqetanha — Thu, 09 Oct 2008 18:11:18 GMT

سکوت می کنم ...
شاید دوباره در انتظار سرد من بازگردی

خیال کردم بری می ری ز یادم
تو رفتی و نرفت چیزی زیادم
تو رفتی تازه عاشقتر شدم من
از اونی هم که بود بدتر شدم من
صبح تا شب این شده کارم
کا واسه چشات بیدارم
تو خدای عاشقایی تو تموم کس و کارم
تو به داد من رسیدی وقتی تنهائیمو دیدی
تو نذاشتی برم از دست اگه چیزیم هنوزم
نازنینم امید شیرینم من بجز تو کسی نمی بینم
از اون روزی که رفتی
یه روز خوش ندیدم
بجز دستای گرمت بلا و خوش ندیدن
زندگیمو به پای تو دیدم
اون روزا رو نمی ره از یادم
نازنینم به فریادم برس

aasheqetanha — Sun, 05 Oct 2008 14:48:18 GMT

روزی اگر سراغ من آمد به او بگو من می شناختم او را نام تو راهمیشه به لب داشت حتی در حال احتضار آن دلشکسته عاشق بی نام و بی نشان آن مرد بی قرار روزی اگر سراغ من آمد به او بگو هر روز پای پنجره غمگین نشسته بود وگفتگو نمی کرد جز با درخت سرو در باغ کوچک همسایه شبها به کارگاه خیال خویش تصویری از بلندی اندام می کشید و در تصورش تصویر تو بلندترین سرو باغ را تحقیر کرده بود روزی اگر سراغ من آمد به او بگو او پک زیست پکتر از چشمه ای نور همچون زلال اشک یا چو زلال قطره باران به نوبهار آن کوه استقامت آن کوه استوار وقتی به یاد روی تو می بود می گریست روزی اگر سراغ من آمد به او بگو او آرزوی دیدن رویت را حتی برای لحظه ای از عمر خویش داشت اما برای دیدن توچشم خویش را آن در سرشگ غوطه ور آن چشم پک را پنداشت آلوده است و لایق دیدار یارنیست روزی اگر سراغ من آمد به او بگو آن لحظه ای که دیده برای همیشه بست آن نام خوب بر لب لرزان او نشست شاید روزی اگر چه ؟ او ؟ نه آه ... نمی آید.

به او بگویید دوستش دارم با صدای آهسته، آهسته تر از صدای بال پروانه ها... به او بگویید دوستش دارم با صدای بلند ،بلندتر ازصدای پرواز کبوتران عاشق... به او بگویید دوستش دارم با هیچ صدایی چون فریاد دوستت دارم

چیزی جز سکوت در برابرت ندارم...هیچ
حالا من در هیاهوی درونم گم شده ام
ببین به کجا رسیده ام
فقط یکبار بنگر به من ببین
چگونه می پرستمت
ببین به جای اشک برایت دعا می کنم..
ببین برای گفتن ِ ؛ دوست داشتنت ؛ التماس می کنم
در سکوت می شکنم..... تو را فریاد می زنم.....
در سکوت اشک می ریزم...برای تو لبخند می زنم....
بمان !!!! ....بمان تا فریادم به گوشت برسد.....
لبخند بزن...که آرزوی دیدنش را دارم...
هنوز صدای خنده هایت در گوشم آواز می خوانند..
آواز سر مستی ..آواز زندگی
به پاکیت قسم...به زلالی آب قسم
دوستت می دارم.......

aasheqetanha — Wed, 24 Sep 2008 09:51:18 GMT

خدا یه وقت کسی نیاد بدزده قلب سادشو

کسی نیاد تو زندگیش بشینه زیر سایشو
بهش بگه دوسش داره خیلی بده

فردا قراره من و تو از همدیگه جدا بشیم

فردا قراره همدم گریه ی بی صدا بشیم
تو کوچه های بی کسی نیستی و پرسه میزنم

ای آدما نگاه کنین غریب شهرتون منم
یادش بخیر من و تو یه قلب پاک و بی غروب
حالا چی شد عوض شدی دلت کجاست سنگ صبور
من تو رو عاشق میکنم هرجور شده حتی به زور
کی میخواد فردا تو رو ازمن بگیره

کاش اونم بمیره و عشقش آتیش بگیره
ما باید فردا رو از دنیا بگیریم

ما اگه از هم جدا بشیم میمیریم
ما باید قدر این روزارو بدونیم

وای اگه فردا بیاد تنها میمونیم
خدا شاید این عشقی که من میگمو تو نشناسی
نزدیکترین کسم اونه خیلی دوسش دارم بسی
یادم نره بهت بگم عزیزترین من اونه

خودم مهم نیست اما اون نزاری تنها بمونه
بمیرم واسه هق هقش گریه چقدر بهش میاد
وقتی که حرصش میگیره میگه ازمن بدش میاد
اما وقتی آروم میشه می بینم من بغضم گرفت

همین دیونه بازیاش از اول چشاممو گرفت
حالا دیگه مجبوریم با همدیگه وداع کنیم

بیاین به یاد اون روزا همدیگه رو دعا کنیم
یه وقت دیدی دعا گرفت خدا نذاشت جدا بشیم

ای وای داره فردا میاد باید دست به دعا بشیم
با قلب پاکت از خدا بخواه منو صبرم بده

هنوز نرفتی از پیشم دوریت داره زجرم مید
کی میخواد فردا تو رو ازمن بگیره

کاش اونم بمیره و عشقش آتیش بگیره
عزیزم یادت نره دنیا دو روزه
نمیخوام فردا دلت واسم بسوزه
ای خدا حتی اگه دوستم نداره
تو میتونی نزاری تنهام بزاره

aasheqetanha — Mon, 11 Aug 2008 15:22:18 GMT

این را می نویسم به یاد روزگارانی که گذشت ...روزهایی نه چندان دور ...

وقتی که دارم حرفهایی دلم را مرور میکنم تنها چیزی که بهش میرسم دو قطره اشکی است که از چشمانم می ریزه ...
اگه حتی یک انتظار یک عشق دلت رو آتیش بزنه و از انتظار کشیدن بتونی تلخی غم را خوب لمس کنی آن وقت شاید منو بتونی درک کنی .... اما من فقط او را در قلب خودم و در باورهایم و در رویاهایی خودم زنده نگاهش داشتم .
اگه تمامی ستارگان شب خاموش گردند و در چشمانت توانستی تنهایی شب را در ک کنی و در ته اون دلت از ته دل واسه دردل کردن با یه دوست احساس نیاز کردی فراموش نکن کسی هست که در این شهر همیشه به یاد توست
حسرت کشیدن را این همه تلخ تصور نمی کردم ولی یاد گرفتم چون دیگر از این به بعد هر ثانیه ام حسرت خواهد بود ...به وقت دوست داشتن ؛ به وقت انتظار کشیدن و حتی به وقت خندیدن

قلم خشک شده است و نای نوشتن را ندارد دستهایم بی رمق است ،افکارم درهم گردیده است ... از چه میخواهم بنویسم .... درد دلم دو چندان میشود ، قطره اشکی از چشمهایم زاده میشود ، ضربان قلبم حالت عادی را ندارد ..... محکوم به چه هستم ؟
جرمم چیست ؟ گناهم چیست ؟ تاوان گناهم چند سال هست ؟
جرم من عشق است ، دوست داشتن است ، وفاداری هست ، دل نشکستن است
یاد شاعر توانای معاصر فریدون مشیری افتادم :
قرن ما روزگار مرگ انسانیت است ، سینه دنیا زخوبی ها تهی است صحبت از آزاده گی ، پاکی ، مروت ابلهی است ......
صحبت از پژمردن یک برگ نیست ، فرض کن مرگ قناری در قفس هم مرگ نیست ، فرض کن یک شاخه گل هم در جهان هرگز نرست ، فرض کن جنگل بیابان بود از روز نخست ، درکویری سوت و کور ،
در میان مردمی با این مصیبتها صبور ، صحبت از مرگ محبت ، مرگ عشق !
گفتگو از مرگ انسانیت است .
مرا به همه چیز محکوم کردند ، عیبهایی را که برایم شماردند باعث شد در اندیشه هایم و خیالات خودم گم شوم ، قدرت تمرکز نداشتم گویی افکارم را از دست داده بودم ... انگار گناهکار من بودم که عاشق شده بودم ... انگار همه چیز حقیقت داشت جزء عشق خالصانه من !
حس کردم در محضر معلمی هستم بدون داشتن جواب موجه برای انجام ندادن کارهایش ....
زبانم بند آمده بود ، اما در درونم فریادی بود ، اعتراضی ، و حرفهایی که هیچ کس را محرم شنیدارش را نمی دانستم ....
همه آنها را در درونم خفه کردم و گوش دادم با آنکه برایم سخت بود : بر عشقم نهیب می زدند ، با تمسخر نگاه میکردند و به محبتهایم به چشم تحفه های به درد نخور می نگریستند .
اما آنها برای من مادیات نبودند همه تک تک آنها احساسات من بودند ، احساساتی که عودت داده شدند ، و مرا به جرم اینکه عاشق شده ام ، دوستش دارم محکوم به جدا شدن کردند و خواستند جسم ما را از هم جدا کنند با خورد کردن احساسات و یا با شکستن غروری که دیگر .................. چیزی نمانده بود تا التیام یابد .
انگار دروغ و ریا کاری بهترین کلیدهای موفقیت و رسیدن به هدف است .
چرا ؟

موا برم تنها بشم

تنها فقط با سایه خو

ساعت تلخ رفتنن

مه خوب افهمم غایه خو

دو روز تلخ زندگیم

قصه ی تلخ مردنَ

امید یک روز زندگی

دنبال خو با گور بردنَ

ای دل دگه گولم مزن

مه بشته گولت ناخارم

برگشتن اینی ای سفر

دنبال خو بِی تو نابرم

آدمِ پوچی مثله مه

کجا بریت که جاش بشد

با چه زبونی گپ بزنت

تا یکی آشناش بشدم

موات از ایجا دور بشم

جایی برم که چوکرم

غیر از خیال خوب خوم

هیچی نهسته تو سرم

ای دل دگه گولم مزن

مه بشته گولت ناخارم

برگشتن اینی ای سفر

دنبال خو بِی تو نابرم

دیر ابوت

تا تو قدر مه بدونی دیر ابو

تا بیایی پهلوم بمونی دیر ابو

زندگی مثل نسیمن زود ارئت

تا بفهمی بی جوانی دیر ابو

تا مه از یاد گذشتم دور بشم

بئ دو چشم آسمونی دیر ابو

ای که بی عطر تنت غمگین ابوم

تا بیائی اسمم بخونی دیر ابو

نومه خوبت رو لووم موندن هنو

بی تو عشقو زندگانی دیر ابو

خاطرات پیشته وا یادم بیار

روح گشنم با خیالت سیر ابو

ای که بی عطر تنت غمگین ابوم

تا بیائی اسمم بخونی دیر ابو

تا مه از یاد گذشتم دور بشم

بئ دو چشم آسمونی دیر ابو

سنگ صبور

aasheqetanha — Sat, 26 Jul 2008 19:46:18 GMT

تقدیم به ....... (خودش می دونه)

هنوز هم فراموشت نکرده ام

با این که فراموش شده ام

هنوز هم صدایت را می شنوم

با این که صدایم نکرده ای

هنوز هم همه جا می بینمت

با این که به دیدنم نیامده ای

هنوز هم با عشق تو پا بر جام

با این که خودت را زیر بار عشق دیگری شکسته ای

هنوز هم همان طور مقدس دوست میدارمت

با این که زندگی خود را به تباهی کشانده ای

هنوز هم چشمانی به اشتیاق نگاهت منتظرند

با این که چشم به چشم دیگری دوخته ای

هنوز هم دلواپس دل نگرانی های توام

با این که از همه آدما بریده ای

رفيق من سنگ صبور غمهام

به ديدنم بيا که خيلي تنهام

هيچکي نمي دونه چه حالي دارم

چه دنياي رو به زوالي دارم

مجنونم و دلزده از ليليا

خيلي دلم گرفته از خيليا

نمونده از جوونيام نشوني

پير شدم، پير تو اي جووني

تنهاي بي سنگ صبور

خونه ي سرد و سوت و کور

توي شبات ستاره نيست

موندي و راه چاره نيست

اگرچه هيچ کس نيومد

سري به تنهاييت نزد

اما تو کوه درد باش

طاقت بيار و مرد باش

اگر بياي، همون جوري که بودي

کم ميارن حسودا از حسودي

صداي سازم همه جا پر شده

هرکي شنيده از خودش بيخوده

اما خودم پر شدم از گلايه

هيچي ازم نمونده جز يه سايه

سايه اي که خالي از عشق و اميد

هميشه محتاج به نور خورشيد

Yade Deltangi

aasheqetanha — Sat, 28 Jun 2008 18:19:18 GMT

سلام ...
من دلم واسه اون روزا تنگ شده

که مي اومدم نت و وبلاگمو هي آپ مي کردم

. نظرات وبلاگم حتي چهار رقمي مي شد ...

ديگه اون حال و هوا رو ندارم ...

ولي واقعا دلم ياد اون روزا افتاده ...

ولي الآن ديگه اکثر بچه ها رفتن ...

خيليا ديگه نميان ...
ياد شعر فريدون فروغي افتادم که مي گه
چرا وقتي که آدم تنها مي شه
غم و غصه اش قد يک دنيا مي شه
مي ره يک گوشه اي پنهون مي مونه
اونجا رو مث يه زندون مي بينه
غم تنهايي اسيرت مي کنه
تا بخواي بجنبي پيرت مي کنه
قالبمو عوض کردم
يه خونه تکوني داشتم در واقع
آهنگشو عوض کردم
سنگ صبور از محسن چاووشي
اونو خيلي دوس دارم
زياد نمي تونم حرف بزنم
ولي الآنه حرفم مياد
پس نگي اين آرش چقد وراجي مي کنه ...

دوباره شروع از گفتن است ، نا تمام گفتن

که توشايد تمامش کني.....
دوباره هق هق است و هزاران آه و نشنفتن هاي تو
من و کاغذ و قلم دربدر وادي حرف
که تو شايد گذري از لب اين وادي کني
و تو شايد کمي گوش کني ...بشنوي اين فريادم
من و اين بغض صدا و کمي شور نگاه پشت يک فرياديم
که تو امروز از آن ميگذري
خسته ام بس که شنفتم چه بي آوازم
و چرا مسکوتم
و چرا هيچ ندارم حرفي...
وه چه بي فريادم اه چه بي آوازم
من خود ز خود مي پرسم که چرا مسکوتم!!
مني که غرق شده در حرفم ... چرا بي حرفم؟؟
من و اين بغض صدا خسته از اين همه آه
قصد شب داريم و بس
قصد رقصيدن در جشن خدا
قصد ماه افشاني
قصد شب پيمايي...

ღ♥☆★ღ.•**•. عاشق تنهـا .•**•.ღ★☆♥ღ

سکوت

سنگ صبور

Yade Deltangi

ღ♥☆★ღ.••. عاشق تنهـا .••.ღ★☆♥ღ