گفتم دوستت دارم ولی تو رفتی...

 و حالا لحظه ها , بی تو , آهسته و به سختی می گذرند.

زمان کندتر از همیشه می گذرد, اما می گذرد نه مثل همیشه ,

نه مثل وقتی تو بودی, فقط می گذرد,

بدون هیچ حادثه ای , بدون هیچ رویایی ...

 چون دیگر رویایی ندارم!

رویای من , تو بودی ولی تو به دنبال رویای خودت رفتی!

گفتم رویای من تو هستی , پس با من بمان!

ولی تو سکوت کردی , فقط سکوت...

و حالا رفته ای...

از تو به خاطر تو گذشتم ...

گذشتم تا تو به رویایت برسی و من رویای خود را

در گوشه ای از قلبم به حبس ابد محکوم کردم!

تو رویای من بودی و هستی , ولی رویایی دست نیافتنی , آرزوی محال...

با خود گفتم , در عشق همیشه یک نفر قربانی می شود !!!

تصمیم گرفتم قربانی این ماجرا من باشم ,

چون تو را بیش از آن دوست می داشتم

که قربانی شوی در این راه بی پایان ...

روزها میگذرد و هر روز دلتنگ تر از همیشه

 با یادت صبح را به شب و شب را به صبح میرسانم.

وجودت شادی بخش روح و جانم بود ...

در فراق تو به دلمرده ای غمگین بدل شدم ...

ای آرامش جانم برگرد ... !!